De Verhalen

Tientallen jaren lang al spelen we in bands, meestal met dezelfde groep muzikanten. Tientallen jaren lang nemen we op wat we spelen. De legendarische bollenschuur in Hillegom gaf ons ruimte tot eindeloos uitproberen, vijlen en schaven. Na sloop van ons knusse muziekholletje bleven we de daar aangeleerde werkwijze hanteren, nu meestal in de oefenkelders van Merleyn in Nijmegen.

In vele opeenvolgende en parallelle incarnaties van steeds dezelfde band, zijn we in een genadeloos tempo nummers blijven vastleggen. Ook nu nog. Spelend werden we muzikanten, tapend hebben we leren opnemen.

In de loop der jaren namen medemuzikanten andere afslagen, gingen andere dingen doen dan muziek maken. Maar samen spelen blijft één van de mooiste dingen die er zijn, dus wij gaan met veel plezier door.

Behalve liedjes opnemen willen we op deze pagina’s de verhalen achter de liedjes vertellen.

“Iedere week een liedje.”

Jeroen de Haan en Martijn Rutte,
Nijmegen/Amsterdam, 28 oktober 2023


15. Amén! Tunnelfist met Underground






Van de bandleden van Tunnelfist zijn Jos, Jeroen en ik gelovig opgevoed. Jos gereformeerd en Jeroen en ik katholiek. Jeroen is zelfs misdienaar geweest. Het geloof van de jeugd was er niet meer toen we in de band speelden, maar een zekere fascinatie voor religie hadden we behouden, hoewel geen van ons nog "kerkte”, zoals gereformeerden zo mooi zeggen. Ooit bezocht ik met Jos en mijn broer Reinout de Lofexplosie van Johan Maasbach in het Haagse Congresgebouw - nu World Forum genoemd omdat we liever een potje mavo-Engels ten beste geven dan onze eigen taal goed toe te passen. De potige dominee bespeelde de massa, legde de hand op - later bleek hij dat in de beslotenheid van zijn kantoor ook te doen bij zijn secretaresse - en liet zijn uitgebreide staf met mayonaise-emmertjes geld ophalen bij de aanwezigen. Mensen uit rolstoelen kwamen omhoog en gingen lopen, vrouwen vielen in zwijm waarna hun onderbenen met dekentjes tot aan de rand van de opgekropen rok werden toegedekt en een man begon, spastisch trekkend met de ledematen, te spreken in tongen. We waren onder de indruk, tegelijkertijd lacherig, maar ook geschrokken van wat ons massahysterie leek te zijn.



Verder lezen? Klik dan snel HIER



Eerdere afleveringen:

1. Hoe het begon in de bollenschuur: Tunnelfist met Pity

2. Muziek, liefde en spelplezier: NS Dansorkest met Altijd Bij Jou Zijn

3. Een ander geluid: Zahnfleisch met Bunker Van De Dood

4. De invaller: Life To Us met Close To What I Want

5. Opgesloten in een kamer en groot in Zitterd: Tunnelfist met Berlin

6. Ik ken nog wel een goeie zangeres: NS Dansorkest met Neem Me Mee

7. In het grotje van Nico: Tunnelfist met Faggot Queen en Second Coming

8. Hij speelde in een boyband: Zahnfleisch met Blijf Jij Maar Lekker Thuis, live in Orpheus, Apeldoorn

9. Wat is onze diepe drijfveer? Tunnelfist met Revival, NS Dansorkest met Mijn Nieuwe Vriendin en Life To Us met Football

10. Het moest er een keer van komen: NS Dansorkest met De Zweep

11. We kunnen optreden in Berlijn. Tunnelfist met Kompromislos

12. Het conceptalbum: Zahnfleisch met Hollander In Amerika

13. Optreden met zere billen: Tunnelfist met Calling From The Desert (Live at De Hoeve)

14. Met zijn allen in een sporthal: Life To Us met Sure